ستارگان،
فریبی خوشایند اند
که تنها
بر محدوده ی کوچک چشم ابلهان میدرخشند.

پس تو
ای تاریکی بزرگ!
چه بسیار بخشنده ای....


{ یاسر اسلامی نوکنده }

چقدر خواندن از سامرست موآم لذتبخش است. وسط حرفهای جدی چنان طنزی چاشنی توصیفها میکند که نمیتوانم جلوی خودم را بگیرم از خنده. حیف که نمیشود لذت را قطعه قطعه کرد و گذاشت اینجا. یا هرجای دیگر.

نمیتواند هنگام تحلیل مسائل از جنسیت، ارزشها یا مذهب اش دست بکشد. هنگام دیدن یا فکر کردن به موضوعات همه چیز را با فیلترهای مختلف شخصی خود آلوده کرده و این نتایج را کاملا تحت تاثیر قرار میدهد. او هنوز یاد نگرفته است که باید مسائل مهم را فارغ از نیازها و علائق و منافع خود و گروهش بررسی کند. این در سن و سال او خوب نیست.